((คำเตือน))

((ขณะนี้เจ้าของไดฯหลงทางอยู่ที่ซานฟราน))

((เลยมีรูปมาเยอะโคตรพ่อง))

((และไดฯยาวโคตรพ่องเช่นเดียวกัน))

*********************************************************

วันนี้ที่เมืองไทยคงสาดน้ำกันโครมๆ

ไอตาล.ยังมาเดินฝ่าลมหนาวอยู่ที่ซานฟรานอยู่เลย

(และตอนนี้ก็ยังเป็นวันที่ 11 อยู่)

เริ่มด้วยอาการงงๆชีวิต

ตื่นมาตอนตี 5 ของที่นี่

คิดไปคิดมา

"เฮ้ย ตูนัดไอฝ้าย.ตั้งเที่ยง นอนต่อดีกว่า"

กว่าจะนวยนาดอาบน้ำ

เพิ่งมารู้ว่ามีรุ่นพี่ศึกษาฯอยู่ที่ชิคาโก

จัดแจงเมลล์คุยกันเสร็จสรรพ

พี่ยีนส์.คะ ... พี่พลาดอย่างแรงแล้ว

ที่บอกว่าอยู่ชิคาโกว่ะ ฮ่ะ ฮ่า

เดินออกจากโรงแรมไปหาไอฝ้าย.

แวะ Starbuck ที่โรงแรมสั่งเสร็จเรียบร้อย ลาเต้เย็น

หันหน้ามาดูนอกร้าน .. แม่จ้าว ..

วันนี้ลมโคตรแรงเลย

ไม่น่าสั่งลาเต้เย็นเลยตู - -"

ไปซัดอาหารไทยร้านที่ไอฝ้าย.ทำงาน

แล้วก็ออกเดินทางได้

เอารูปที่ถ่ายเมื่อวานมาก่อน

ไม่ได้ไปไหนไกลมาก

เนื่องจากสำเหนียกได้ว่าตัวเองเพิ่งมาถึง

เลยออกไปหาไรกินกะฝ้าย.

แล้วถ่ายรูปนิดหน่อย

ดอกอะไรไม่รู้

เหลืองได้ใจดี

เอามาบานแข่งกับหน้า

(สังเกตุได้ว่าหัวหนืดๆ สเปรย์เต็มกะบาลเลย)

หัวใจตรง Union Mall

ตอนนี้ห้าง Macy's กำลังจัดเป็นแนวอินเดียอยู่

ตุ๊กตาตัวนี้

เห็นแล้วคิดถึงไอ้บี๋.เลย

คิดถึงลูกเหมียวๆจังเลย

********************************

คราวนี้มาเริ่มตะลุยซานฟรานละ

วันนี้ตามโปรแกรมคือไปที่

Pier 39 กับ Fisherman Warf

นั่งรถมาถึงตรงนาฬิกา

(ที่ชื่ออะไรซักอย่างนี่แหละ จำชื่อไม่ได้)

ไม่ได้สนใจอะไรเล๊ย

อินี่ก็ตั้งหน้าตั้งตาถ่ายรูปกันอย่างเดียว

Port of SanFrancisco

ทาดา~

เห็นอะไรดอกๆไม่ได้ต้องแวะ

อันนี้ยังไม่ใช่ Golden Gate นะ

(แต่ก็ลืมอยู่ดีว่ามันชื่ออะไร แหง่ว)

ตาล.กะฝ้าย.

(ด้วยความอนาถา ไปกันสองคนไม่มีคนถ่ายให้)

Port of SanFrancisco

จากนั้นไม่ไหวแล้ว

ตอนแรกว่าจะเดินไปถ่ายรูปต่อ

แต่ว่าลมแรงมาก แรงจริงๆ

อากาศไม่ได้หนาวเท่าไหร่

แต่ว่าลมเนี่ย ... ทำเอาหนาวเลยทีเดียว

เดินต้านลมตัวแทบปลิว

เลยขึ้นรถบัสต่อไปที่ Pier 39 เลยดีกว่า

"มีแต่ปูกล้ามโตใหญ๊ใหญ่ ใหญ๊ใหญ่ใหญ่ใยใยยา~"

(พยายามทำเลียนแบบมันแล้ว แต่ได้เท่านี้ - -")

อย่าแซวเรื่องเข็มขัดนะ ขอร้อง

(ก็ไม่เจอเข็มขัดที่ชอบนี่นา)

มาถึง Pier 39 ก็เห็นแบ่บนี้เต็มไปหมด

(แต่ลมไม่เป็นใจถ่ายยากเกิ๊น)

Hard Rock Cafe @ Pier 39, SFO

อาศัยความหน้าด้าน

ขอฝรั่งแถวนั้นมาถ่ายให้

(จากนี้ต่อไปเราจะเรียกว่า "เหยื่อ")

เข้าไปเกาะเนี่ย

เสียวมันล้มเหมือนกันนะ

เราจะไปทางไหนต่อดี?

หน้าทางเข้า Pier 39

เหมือนเป็นเมืองในนิทานอะไรซักอย่าง

น่ารักดี

หน้า Aquarium แต่ไม่ได้เข้าหรอก

ตั้งสิบกว่าเหรียญ (งก)

ป้ายเค้าทำน่ารักเนอะ

(และหน้าตูบวม โอ้ทส์ อย่างแรง!!!)

ฝ้าย.บอกเก๊กสวยหลายรูปแล้ว

เอาฮาซักที

(กรำของกรู - -")

Bath Sand

ตอนแรกว่าจะเนียนเข้าไปถ่ายรูปเฉยๆ

(จริงๆมีหลายสีมาก)

"ฝ้าย.ๆ แกรีบๆกดเลยนะ เด๋วเค้าเดินมาถาม"

ไม่ทันขาดคำ นั่นไง คนขายเดินมาแล้ว

ไปๆมาๆ มาชวนคุย

คุยไปคุยมาจะทรายฟรีซะงั้น

เลยบอกความจริงไปว่า

"ตูแค่อยากมาถ่ายรูป"

ฮา~

ร้านชอคโกแลต

โอ้ทส์ ... น่ากินขนาด

แม้ว่าอากาศจะเย็นขนาดไหน

แต่มาที่นี่ก็ต้องมากินไอติม

(สรุปไม่หมดกันทั้งคู่ จะแข็งตายเอา)

ดอกไม้ที่นี่มันสีสดดีจริงๆเลยเนอะ

หลังจากที่นั่งรอเหยื่อมานาน

ก็ได้ป้าคนนึงมาชักภาพให้มุมนี้จนได้

พยายามทำเลียนแบบแก้ว

แต่ยากว่ะ ฮา~

ถ่ายมุมนี้ จะเห็นม้าหมุนทั้งอัน

ปูตัวแดงๆ

(แต่กินไม่ไหวตัวตั้ง 24$)

เด๋วเราจะได้ไปเยี่ยมญาติเราแล้ว

อ๋องๆๆๆๆ~

พยายามมากตูรูปนี้

แต่มีพยายามมากกว่า

ด้วยยายกล้อง

(ผู้หญิงก็ต้องเป็นยายกล้องสิ เป็นตากล้องได้ไง)

เซตท่าให้ แต่อิยายแบบเนี่ย งง

ต้องมีการมาทำท่าให้ดูก่อนด้วย กว่าจะได้รูปนี้มา

รูปนี้เดินๆอยู่ฝ้าย.มันเรียกแล้วกดเลย

แม๊ ... สวยไม่ได้ตั้งใจ

ก่ากกกกกกกก

...

ข้ามไปเหอะ

"ได้ซะทีธง Pier39"

ช่วยด้วยหนูหลงทาง

(เอาขันมาวางซักใบน่าจะดี)

ข้างหลังคือที่อยู่เก่า

คุก Alcataz เย้ออออ ... ซะงั้น

(ตาล.ชอบจำเป็นคุก Azcaban อยู่เลย)

((+++ ... นั่นมัน Harry Potter))

(((เอาน่ามันคล้ายๆกัน)))

ต้องนั่งเรือไปถึงจะไปที่คุกนี้ได้

วางแผนกับไอฝ้าย.ว่าคราวหน้าจะไปกัน

(เมื่อได้ไฟลท์นรกซานฟรานอีกรอบ)

ลิบๆนู๊นนนนนน

Golden Gate พรุ่งนี้เราจะไปกัน

อ๋องๆๆๆๆๆ

เจอญาติแว้วววววววว

(ตีครีบแข่งกับมันใหญ่เลยตู)

แต่น่าเสียดายมันไม่มาเกยบนไม้แผ่นใกล้ๆเลย

ฝ้าย.บอกคราวที่แล้วมา

เห็นมันตบกันแย่งตัวผู้

(รึตัวเมียก็ไม่รู้)

วิวสวยดีเนอะ

ดอกป๊อบปี้เต็มไปหมด

คราวนี้เหยื่อเสนอตัวมาถ่ายให้เลย

(ถ่ายดีกว่าถ่ายกันเองอีก)

ลมแรง พัดซะหัวล้านเลย

ตูเป็นอะไรกะเสาต้องโหนเนี่ย???

และก็ยังไม่เลิกโหน

รูปนี้ ... ถ่ายเสร็จ

หลังเดี้ยงครับพี่น้อง

เอี้ยวตัวนานมาก

แก่แล้วสิตู

Lost in SanFrancisco

แล้วก็แวะร้านนึง

จัดร้านได้น่ารักมาก

ข้างในตู้ปลาสวยมาก

แอบๆถ่ายไม่กล้าถ่ายโจ่งแจ้ง กลัวเค้าด่า

แต่พอเห็นว่า ... มีคนอื่นถ่ายเหมือนกัน

คราวนี้ ทั้งไอตาล.และไอฝ้าย.

ไม่สนใจโลกกว้างแล้ว

"กรูจะถ่ายรูป!"

หนูจะกินปลา ....

อ๊า~ บักเขียด!

เสือน้อยน่ารัก

(เสือน้อยน่ารักจริงๆนะ)

ดูเอาละกันว่าคนสวยก็หาเรื่องอุบาทว์กะเค้าได้

พยายามจะเป็นชะนี

(แต่ไม้มันสูงเกิ๊น)

(ทำไปได้ว่ะกรู )

โอ๊ะ ... ขี้คันคาก

อ๊า ... ซอยข่อยแน~

(แล้วตูจะ Soundtrack เพื่อ???)

ชะนีกลายพันธ์

((คุณหมอบอกว่า การบินนานๆจะทำให้เกิดอาการแบ่บนี้ได้))

พรีเซนเตอร์ให้เค้าซะหน่อย

ฮาเร็มคิงคอง

Rainforest Cafe

(คาเฟ่ป่าฝน ---> ชื่อเหมือนสวนอาหารบ้านเรายังไงไม่รู้)

ออกจากร้านมานึกขึ้นได้ว่า

ยังไม่ได้ถ่ายรูปอนุเสาวรีย์แมวน้ำนี่นา

เอ้าเดินย้อนนนน กลับไปอีก

ระหว่างทางเจอชายหนุ่มหน้าตาดี อดใจไม่ได้

เลยขอจุ๊บซะหนึ่งที

.

.

.

.

.

.

.

ในสุดก็เดินฝ่าลมไปถึงอนุเสาวรีย์แมวน้ำจนได้

แมวน้ำ พ่อ แม่ ลูก

(และคนข้างบ้านมาเกยตื้น)

อีกซักรูป จะได้ไม่ขาดทุน

ขากลับเดินมาอีกรอบ

เจอพี่คนเหล็ก

เล่นเอาเด็กแถวนั้นกรี๊ดกันไปหลายคน

ขอเป็นหน่วยกล้าตายไปชักภาพซะหน่อย

ไอเดียเค้าดีเนอะ

เนียนเนอะ

เหมือนที่ซิดนีย์ก็มีคนมาทำแบ่บนี้เหมือนกัน

แต่ตาคนนี้ทำฮากว่า

"อย่ากินหนู!!!"

ซะหน่อยกับฝ้าย.

นายแน่มาก ... เอาตังค์ตาล.ไปได้เหรียญนึง

ฮ่ะฮ่า

แล้วก็เดินกันต่อไปที่ Fisherman Warf

ถึงแว้ววววววววววววว

เห็นตาล.มั้ย?

(อยู่ในซอกไม่บอกใคร ซอกนี้ ซอกไหน~)

หมดไปอีกหนึ่งวัน

เห็นเค้าเคาะปูกันเต็มไปหมด

แต่ตัวละ 24$ ไม่ไหว แพงเกิน

ได้แต่ดู เด๋วกลับไปกินที่เมืองไทยดีกว่า

**************************************************

กลับมา .... คุยกัน

ทะเลาะกัน

แรงด้วย

เราทำตัวไม่น่าไว้ใจหรอ?

(ใช่)

ก็ไม่ผิดที่เค้าจะคิดแบ่บนั้น

ก็ไม่ผิดที่เค้าจะกลัวเพราะว่าอดีต

แต่เราไม่ใช่เค้า

เราไม่เหมือนเค้า

เราผิดเหรอที่เรามาทีหลัง?

แล้วเราเลือกได้มั้ยล่ะ?

เราผิดเหรอที่เราทำอาชีพนี้?

แค่อาชีพเดียวกับเค้าคนนั้น

แต่เราไม่ใช่เค้า

แค่เพราะเราจะให้รุ่นพี่พาเที่ยวชิคาโกนี่นะ?

ก็เรายังโทร.หาไม่ได้ตอนนั้น

เลยยังไม่ได้บอก

ถ้าไม่ชอบก็บอกกันได้นี่

มันไม่ได้เป็นการเปลี่ยนอะไรตาล.เลย

แค่คิดกันคนละมุม มองคนละอย่าง

"ถ้าโยมมาก่อนเค้า พระอาจจะเข้าใจมากกว่านี้"

((ปรี๊ด น้ำตาแตก))

"อย่าเอาตาล.ไปเปรียบเทียบกับใครได้มั้ย?

แล้วตาล.ผิดมั้ยที่มาทีหลัง?

แล้วตาล.เลือกได้มั้ย?

ถ้าเลือกได้ไม่มีใครอยากมาทีหลังหรอก

แล้วคนมาทีหลัง ไม่ได้รักพี่เชน.รึไง?

คนที่มาทีหลังรักพี่เชน.น้อยกว่าเค้ารึไง?"

"พี่ไม่ได้อยากเปรียบเทียบกับใคร

แต่ตาล.ไม่เข้าใจความรู้สึกหรอก

ว่าการที่นั่งเป็นควายอยู่ที่นี่อยู่สึกยังไง"

พี่ไม่อยากพลาดอีก

"ทำไมตาล.จะไม่เข้าใจ

แค่ตาล.ออกจากเมืองไทยไป

เค้าก็มีใหม่เลย

7 เดือนที่ตาล.บินเป็นควายไม่ได้รู้เรื่องอะไรเหมือนกัน

ตาล.เองก็ไม่อยากพลาดเหมือนกัน

จะต้องให้ตาล.ทำยังไงถึงจะเชื่อ"

"ถ้าพี่ไม่อยากให้อีกคนรู้สึกยังไง

พี่ก็จะไม่ทำแบบนั้น

ไม่เห็นต้องถามว่าต้องทำยังไง

พี่ไม่อยากเปลี่ยนใคร

ถ้ามันไม่ใช่ก็คือไม่ใช่"

"ถ้างั้นก็คงไม่ใช่"

"หมายความว่ายังไงที่ว่าไม่ใช่"

"ก็เราคิดไม่เหมือนกันมองไม่เหมือนกัน"

"แล้วตาล.ว่าถ้าคิดไม่เหมือนกัน จะอยู่ด้วยกันได้มั้ย?"

"ได้ ถ้ามันไม่เป็นปัญหา"

"แล้วอย่างตอนนี้ล่ะ มันเป็นปัญหาอยู่?"

"ปรับสิ ไม่ได้อยากเปลี่ยนใคร

แต่มันก็ต้องปรับเข้าหากัน"

"แล้ว ...

ยังอยากกิน KFC อยู่มั้ย? ^ ^"

"อยากสิ ... ทุกวันนี้ไม่ไปกินที่อื่นแล้วนะ"

"ถ้ายังอยากกินอยู่ ... ก็ยังอยู่ด้วยกันได้

พี่เชื่อตาล.ได้หมดใช่มั้ย?"

"ถ้ามีมากกว่าร้อยก็จะให้เชื่อมากกว่าร้อย"

"จริงๆใช่มั้ย?

หายโกรธรึยัง?

ยิ้มก่อนซิ"

"ถ้ายิ้มแล้วจะรู้ได้ไง?"

"ฟังเสียงก็รู้แล้ว หายโกรธพี่ยัง?"

"ยัง"

"ทำไงถึงจะหาย"

"ไม่บอก .. รอกลับมาก่อนแล้วจะบอก"

"อ่อ ..

ไหนวันนี้ตั้งชื่อ MSN ว่าอะไร?"

"อยากกินกะเฉดผัดไฟแดง

ฮ่าฮ่า"

"เอ้า .. ซะงั้น เปลี่ยนเลยๆ"

"เปลี่ยนก็ได้

ทะเลาะกับแฟน ... แฟนไม่รัก ... แฟนไม่เชื่อใจ"

"เอ๊า ...

เด๋วใครมาเห็นก็เอาอีกหรอก

เห็นมั้ย

ว่าแล้ว

บอกแล้ว

เปลี่ยนเลยๆ

เปลี่ยนรึยัง?"

"ทะเลาะกับแฟน แฟนไม่รัก"

"อ้าว ... ไหงงั้นอ่ะ

บอกไปสิ มีแฟนเป็นดาราญี่ปุ่น

โดเรม่อนน่ะ"

"ยังไม่จบซะหน่อย

ทะเลาะกับแฟน แฟนไม่รัก

กลับมากอดซะดีๆจะหายโกรธ"

"อ่า ...

ถ้าจะไปกับพี่ยีนส์.จริงๆพี่ก็ไม่ว่าอะไรนะ

ไปกันสองคนใครจะไม่ห่วง

ห้ามกลับโรงแรมหลัง 6 โมงเย็นนะ

โทรศัพท์พระดูเวลาทั่วโลกได้นะ

ต้องโทร.มาตอน 6 โมงเย็นที่ชิคาโกด้วยว่าถึงแล้ว

ห้ามถ่ายรูปด้วยกันด้วย"

"จ้า~"

ไม่มีรักไหนที่ดีทุกวัน

ยิ่งนานยิ่งผ่านเรื่องราวมากมาย

เข้ามาทดสอบเข้ามาลองใจ

ว่าความรักของใครแกร่งจริง

หากเราเรียนรู้วิชาอดทน

หากเราผ่านพ้นย่อมได้ทุกสิ่ง

หากเธอมั่นใจว่ารักเราจริง ทุกสิ่งมันก็มั่นคง

หากเธอนั้นลืม ... ว่าเธอมีใคร

ก็จำไว้ ชั้นรักเธอ

เชื่อเค้ารึยัง?

รอหน่อยนะ ...

อีกไม่กี่วันจะเจอกันแล้ว

รักนะพี่เชน. ^ ^~